Ég held að það sem standi mest upp úr í þessum mánuði er labbið hjá litla kútnum okkar. Núna er hann farinn að standa upp óstuddur, beygja sig niður til að taka hluti upp og hlaupa um.
Babblið heldur áfram eins og flest annað og er talað nánast út í eitt frá því hann vaknar. Mest þó þegar hann er nývaknaður eða þegar maður sækir hann á leiksskólann. Orðin sem eru algengust þessa dagana er kisa, datt, mammmammammmmm og dýrahljóðin eru jaaaaaa( mjá ), ííjaaaaa( þegar hann sér fugla ), aaafi, þetta og svo fékk ég hann til að segja muuu um daginn.
Eiður er aðeins byrjaður að prófa sig áfram með að drekka sjálfur úr glasi, en eins og er virðist vera mest spennandi að hella öllu yfir sig og á gólfið. Gengur samt best ef pabbi eða mamma hjálpa til.
Tæki, tæki og aftur tæki. Sonur minn sér fátt annað. Uppáhalds leikfangið hjá afa og ömmu í Birkigrund er til dæmis lítill piparkökulall, nema að hann væri varla spenndandi nema það væri takki á honum sem fær hann til að segja eitthvað hljóð. Mest spennandi leikfangið hér heima er síðan BOSCH led vasaljós sem fylgdi með borvélinni minni.
Um daginn fórum við fjölskyldan í Nautólfsvíkina og var meðal annars farið í rennibraut sem var þarna og leikið í lítilli búð sem var á ströndinni.
Það er mjög hentugt að eiga barn eins og Eið á krepputímum. Ég fór til dæmis með hann í bakaríið um daginn að versla í morgunmatinn. Eiður starði í augun á afgreiðslukonunni, brosti svo út að eyrum og heillaði hana gjörsamlega upp úr skónum. Endaði með því að hún sótti risa kleinu, setti í poka og gaf honum. Ég þurfti hins vegar að borga fyrir allt mitt.
Mest fyndið er samt þegar hann ákveður að það sé kominn tími á að snýta sér. Þá hleypur hann inn á klósett, rífur svona 4 metra af klósettrúllu og snýtir sér duglega í pappírshrúguna.
Stór mánuður að baki. Eiður er núna byrjaður á leikskóla. Aðlögunin gekk svona líka vel. Það var búið að undirbúa okkur undir að hann yrði örugglega ekkert mjög sáttur við að verða skilinn eftir, en þegar að því kom var honum bara alveg sama. Allar fósturnar eru skemmtilegar og hann vill vera hjá þeim öllum. Fyrsta daginn í aðlögun skellti hann sér meiraðsegja í vettvangskönnun um leikskólann, kíkti á pottana í eldhúsinu og fór svo inn í eitt leikherbergið þar sem hann lék sér við nokkra krakka. Pestirnar koma núna í röðum og er Eiður búinn að taka út hita, kvef, eyrnabólgu, barkabólgu, missa röddina svo eitthvað sé nefnt og aðeins 2 vikur að baki á leikskólanum.
Göngutúrarnir verða alltaf lengri og lengri og er hann farinn að labba óstuddur á milli sófa og svo til okkar annað slagið ásamt því að geta núna staðið upp og sest niður með miklu meira öryggi en áður. Einnig er hann farinn að príla upp á sófana, sófaskemlana og upp í rúmið okkar sem kallaði á breytingar í því hvar hlutir eru geymdir.
Prakkaraskapurinn virðist aukast núna með hverjum deginum. Mest skemmtilegt er að dreifa dótinu út um allt og taka borðstofustólana og skella þeim í gólfið með tilheyrandi látum og athygli frá foreldrunum. Við varla höfum undan við að taka til eftir skrípið.
Smá saman bætist við orðaforðann en helsta breytingin þar á er að hann virðist vera farinn að svara með já og nei ef maður spyr hann út í einfalda hluti eins og “viltu rúsínu?”. Sú spurning skilar í 95% tilfella “jaaaaa”, en í 5% tilfellum hristir hann hausinn og segir “neeeei” þósvo að hann vilji auðvitað rúsínuna.
Litla dýrið okkar orðið eins árs, 9,4kg og 76,5cm! Ég varla hef undan við að taka myndir og setja inn á tölvuna og á hverjum degi gerist eitthvað nýtt. Eiður er loksins farinn að skríða eins og öll hin börnin og búinn að gefast upp á hermannaskriðinu. Hann er líka farinn að labba meðfram öllum veggjum og standa í svona 5 sekúndur óstuddur. Fyrsta skrefið var síðan tekið um daginn þegar hann tók eitt skref og lét sig síðan detta í fangið á pabba sínum.
Eftir að hann varð mobile hefur hann verið að rannsaka umhverfið í kringum sig ítarlega. Skápar, hurðir, skúffur, ruslið, þvottahúsið, uppþvottavélin, klósettið og klósettburstinn er svona meðal þess sem er á tékklistanum hans þegar hann vaknar. Ég gafst því upp og greip á það ráð að setja barnalæsingar á mikilvægustu skápana um daginn. Svo þvoði hann sér um hendurnar um daginn upp úr klósettinu og var bara mjög ánægður með árangurinn.
Afmælisveislan var vel heppnuð. Klara stóð sig eins og hetja í eldhúsinu og bakaði eins og vindurinn. Lestakaka ( sem ég hjálpaði til við að skreyta ), brauðterta, blá marengs og bananaterta, rískökur og ísterta voru í boði svo eitthvað sé nefnt. Þegar Klara bakar.. þá BAKAR Klara.
Tennurnar voru orðnar átta talsins síðast þegar ég taldi og allt blautt af slefi.
Eiður talar mikið. MJÖG MIKIÐ. Ég bara skil nánast ekki neitt af því sem hann segir. Stundum finnst manni eins og hann sé að svara með já eða nei en svo á hann til að svara með langlokum sem meika ekkert sens. Ætli það lagist ekki bara með tímanum. Annaðhvort gerir hann sig skiljanlegan á Íslensku eða við verðum að læra tungumálið hans.
Eiður tekur líkamsræktina alvarlega. Upphífingar eru helsta áhugamálið og er hann mest í því að reyna að hífa sig upp á borðið þar sem tölvan er. Hann getur híft sig nægilega mikið upp á tærnar til að geta séð upp á borðið. En það er mikið í húfi fyrir hann að ná þessari einu upphífingu þar sem borðið er troðið af tölvu og tæknidóti sem hann má að öllu jöfnu aldrei leika sér með.
Ákveðinn er hann eins og mamma sín. Og ennþá bætist í grátinn og er núna grátið sárum grátri þegar eitthvað er tekið af honum, þegar hann fær ekki matinn sinn á réttum tíma eða þegar hann vill ekki fara að sofa. Hann gerði það alveg áður fyrr, en núna er komið svona auka touch í gráturinn sem foreldrar hans eiga erfiðara með að horfa fram hjá.
Nú styttist óðum í the big 1. Svakalega mikið að gerast þessa dagana. Eiður fékk fyrsta alvöru hitann
og er loksins búinn að rífa sig upp úr því en tókst að smita mömmu og pabba í leiðinni.
Fyrstu skrefin komu í þessum mánuði ásamt því að ganga meðfram skápum, sófum og veggjum.
Helsta vandamálið við það í fyrstu var að koma sér aftur niður á gólfið, en fyrsta útgáfan gekk út á að sleppa takinu og láta sig húrra í gólfið án þess að beygja sig og oftast fylgdi sár og hár grátur í kjölfarið. Núna er hann búinn að læra “the hard way” að það er betra að beygja sig aðeins og detta á bossann.
Stuttu eftir að hann fór að standa upp áttaði hann sig á því að það er líka hægt að gera það í rúminu.
Vandamálið þar var að hann vildi ekki láta sig detta eins og hann gerði á gólfinu og var því bara staðið
þangað til hann nennti því ekki lengur og þá var bara kallað á pabba eða mömmu( byrjað að grenja sem sagt ).
Í dag er hann farinn að standa upp, labba meðfram nánast öllu og frá og með gærdeginum opna alla skápa. Það er eins og hann hafa allt í einu fattað hvernig þetta er gert. Í gær fann hann út úr því hvernig hann getur opnað glerskápinn í stofunni og svo núna í kvöld fann hann út úr því að það er hægt að opna tækjaskápinn fyrir neðan sjónvarpið. Ég er semsagt í vondum málum ef ég finn ekki lausn á því hvernig ég get læst skápnum fyrir morgundaginn.
Lestraráhuginn ætlar engan enda að taka og er hann búinn að lesa fleiri bækur á fyrstu 11 mánuðum lífs síns
en pabbi hans hefur náð að lesa á 30 árum. Einnig er hann farinn að sýna slúðurblöðum móður sinnar talsverðan áhuga.
Já og klappið kom í þessum mánuði. Núna er flestum gestum vinkað bless og svo er klappað fyrir því að þau séu að fara.
Fjarstýringar eru ennþá æðri öllum leikföngum og á hann núna sjálfur tvær sem eru sennilegast óstarfhæfar sökum þess að þær eru fullar af slefi.
Tennurnar eru orðnar sjö talsins og grunar okkur hjónunum að það séu fleiri á leiðinni sökum óhæfilega mikils slefs.
Eiður orðinn 10 mánaða gamall og styttist óðum í að hann byrji í aðlögun í leikskólanum. Hér í laufbrekkunni gengur allt út á að skerma af og forða því dóti sem okkur er annt um því ef ekki er vel að gáð kemur litli Boot CAmparinn okkar skríðandi Army Style og tætir allt í sig. Að standa úti í glugga er líka mjög gaman þósvo að hann sé hvorki fær um að koma sér sjálfur í eða úr þeirri stöðu sjálfur. Tennurnar eru óspart notaðar á tær móður hans þegar hann vantar eitthvað og einnig eru snúrur nagarðar óspart ef hann kemst í slíkar.
Eiður er orðinn 74cm og 8.7kg og dafnar vel. Alltaf bætist í orðaforðann og nýjustu orðin eru Strætó, Skamm, Dudda, Krakkar og Heitt. Eiður er líka búinn að læra að klappa þósvo að það sé gert mjög varlega til hitta höndunum nú örugglega saman og klapp er ekki svona eitthvað hann gerir fyrir hvern sem er og hvenær sem er … en hann kann það samt.
Við feðgarnir erum ennþá í buslinu en 3ja námskeiðið er bara einu sinni í viku. Aðaláhugamálið þessa dagana eru bækur og rútínan á skiptiborðinu er sú að fyrst er hann lagður niður, næst fær hann bók og þá fyrst er hægt að byrja að skipta um bleijuna.
Svefnrútínan er reyndar öll í klessu akkurat núna því Eiður er nýskriðinn upp úr flensunni en áætlaður fjöldi daga til að koma reglu aftur á í þeim geiranum eru 2 dagar af orgi og öskri.
Læt flakka með hérna video af drengnum okkar að lesa. Lykiloðið til að aflæsa skránni er nafnið á bróður mínum.
Drengurinn okkar orðinn 9 mánaða og tíminn flýgur áfram. Tennurnar á litla kút halda áfram að brjótast niður og glittír í tanngarðinn í hvert skipti sem hann brosir. Hljóð eins og gaga, þetta, ttta, mammmamama, pabababba og þþþþtthhhhhh eru vinsælust þessa dagana og svo er hann farinn að sýna okkur hvað hann er orðinn stór. Og þá eiga allir að klappa þar sem hann er ekki búinn að læra það sjálfur. Annars gengur rútínan bara gríðarlega vel og kúturinn sefur eins og steinn á nóttunni. Já og það er gaman að segja frá því að hann er kominn með pláss á leikskóla og byrjar í aðlögun 6.apríl.
Jólin voru alveg einstaklega yndisleg í ár. En núna er þetta bara spurning um nokkra daga þangað til að við verðum í stanslausum eltingarleik. Eiður er farinn að standa við lágar mublur í íbúðinni og svo er hann farinn að geta reddað sér frekar vel á gólfinu eins og meðfylgjandi “TimeLapse” myndskeið sýnir. Svo verður gaman að sjá litla drenginn á gamlárskvöld, hvernig hann höndlar blysin og stjörnuljósin.
8 mánuðir komnir og styttist óðum í eins árs afmælið. Eiður er farinn að framleiða tennur. 4 stykki komin og ein sjáanlega á leiðinni. Sundið gengur vel og ef þetta heldur svona áfram geri ég ráð fyrir því að hann verði farinn að synda 100 metra skriðsund á innan við 4 mínútum eftir nokkra mánuði. Eiður er ekkert að flýta sér að byrja að skríða þannig að tækin mín og myndavélarnar eru ennþá í öruggu skjóli, en drengurinn sýnir tölvum og fjarstýringum meiri og meiri áhuga eftir því sem dagarnir líða. Það er alltaf að bætast við rútínuna sem var nú ekkert svakalega flókin áður en hann fór í háttinn ( D - Vítamín ) en núna erum við farnir að bursta tennurnar sem honum finnst einstaklega skemmtilegt ( kanski þar sem fyrir honum er þetta bara vera meira gómnudd en tannburstun ).
Eiður gisti í fyrsta skipti hjá Ömmu Rögnu og Bjössa afa í gær og það var greinilegt að hann fékk fyrsta flokks þjónustu þar á bæ þar sem hann sýndi foreldrum sínum ekkert svo mikinn áhuga þegar við komum að sækja hann daginn eftir.
Vá… núna er ég farinn að átta mig á þessu bulli í foreldrum mínum talandi um hvað tíminn líður hratt. Fyrsta tönnin er komin Fyrstu 2 tennurnar eru komnar og mjög stutt í 2 aðrar. Eiður virðist hafa erft tækjafíknina frá föður sínum og er hann einna helst heitur fyrir iPhone símanum mínum. Einnig er hann farinn að verða ákveðnari hvað það varðar að ef hann langar í eitthvað sem hann sér er allt gert til að koma sér nær hlutnum. Við ákváðum því að lækka rúmbotninn til að fyrirbyggja að hann skutli sér sjálfur út á gólf.
Annað skemmtilegt sem gerðist í mánuðinum var að mannanafnanefnd virðist hafa séð af sér og tekið nafnið aftur fyrir og samþykkt í þetta skiptið! Helvíti fínt það … þannig að núna heitir hann Eiður Styrr ( með 2 errum ) í þjóðskrá.
Entries (RSS)