Stór mánuður að baki. Eiður er núna byrjaður á leikskóla. Aðlögunin gekk svona líka vel. Það var búið að undirbúa okkur undir að hann yrði örugglega ekkert mjög sáttur við að verða skilinn eftir, en þegar að því kom var honum bara alveg sama. Allar fósturnar eru skemmtilegar og hann vill vera hjá þeim öllum. Fyrsta daginn í aðlögun skellti hann sér meiraðsegja í vettvangskönnun um leikskólann, kíkti á pottana í eldhúsinu og fór svo inn í eitt leikherbergið þar sem hann lék sér við nokkra krakka. Pestirnar koma núna í röðum og er Eiður búinn að taka út hita, kvef, eyrnabólgu, barkabólgu, missa röddina svo eitthvað sé nefnt og aðeins 2 vikur að baki á leikskólanum.
Göngutúrarnir verða alltaf lengri og lengri og er hann farinn að labba óstuddur á milli sófa og svo til okkar annað slagið ásamt því að geta núna staðið upp og sest niður með miklu meira öryggi en áður. Einnig er hann farinn að príla upp á sófana, sófaskemlana og upp í rúmið okkar sem kallaði á breytingar í því hvar hlutir eru geymdir.
Climping Mnt Sofa, originally uploaded by Ívar Örn.
Prakkaraskapurinn virðist aukast núna með hverjum deginum. Mest skemmtilegt er að dreifa dótinu út um allt og taka borðstofustólana og skella þeim í gólfið með tilheyrandi látum og athygli frá foreldrunum. Við varla höfum undan við að taka til eftir skrípið.
Smá saman bætist við orðaforðann en helsta breytingin þar á er að hann virðist vera farinn að svara með já og nei ef maður spyr hann út í einfalda hluti eins og “viltu rúsínu?”. Sú spurning skilar í 95% tilfella “jaaaaa”, en í 5% tilfellum hristir hann hausinn og segir “neeeei” þósvo að hann vilji auðvitað rúsínuna.
Entries (RSS)